loading...

eshghozendegi

eshghozendegi

بازدید : 481
11 زمان : 1399:2

اختلال بيش فعالي و كم توجهي (ADHD)، شرايطي است كه با عدم توجه، بيش فعالي و تكانشگري مشخص مي شود.

بيش فعالي بيشتر در جوانان تشخيص داده مي شود. تخمين زده مي شود ۹٪ كودكان بين سن ۳ تا ۱۷ ساله مبتلا به بيش فعالي هستند.

در حالي كه بيش فعالي معمولا در دوران كودكي تشخيص داده مي شود، نه تنها كودكان را تحت تاثير قرار مي دهد كه برآورد شده ۴٪ از بزرگسالان نيز، بيش فعالي دارند.

اكثر افراد مبتلا به بيش فعالي با درمان، مي توانند در مدرسه، كار و زندگي موفق باشند. محققان از ابزارهاي جديدي مانند تصويربرداري مغز استفاده مي كنند تا شرايط بهتري را بدست آورند و روش هاي موثرتري براي درمان و پيشگيري از بيش فعالي پيدا كنند.

بيش فعالي چيست و علائم آن

در حالي كه برخي رفتارهاي مرتبط با بيش فعالي طبيعي هستند، فرد مبتلا به بيش فعالي مشكل كنترل اين رفتارها را دارد و آنها را بيشتر از ۶ ماه نشان مي دهد.

در ادامه فرق بي توجهي و اختلال بيش فعالي با هم مقايسه شده است.
نشانه هاي بي توجهي

نشانه هاي بي توجهي عبارتند از:

پرش از فعاليتي به فعاليت ديگر.
عدم تمركز يا عدم تكميل كردن يك كار يا فعاليت.
گم كردن چيزهايي مانند تجهيزات مدرسه يا اسباب بازي ها.
عدم گوش دادن يا توجه كردن به صحبت كردن.
فرياد زدن يا سرگردان بودن همراه با فقدان انگيزه.
پردازش اطلاعات در فرد، دشوار است.
ناتواني براي پيروي از دستورالعمل ها

علائم بيش فعالي

علائم بيش فعالي عبارتند از:

فرياد زدن و تكان دادن خود، مشكل داشتن در يك جا به طور ثابت نشستن.
صحبت كردن بدون توقف
لمس كردن يا بازي كردن با همه چيز
دشواري در انجام دادن فعاليت ها به صورت آرام.
علائم تكانشي عبارتند از:
بي تابي.
بدون توجه به عواقب كارها، دست به فعاليت زدن.
ناتواني در نشستن در صف و يا نوبت.
قطع كردن صحبت ديگران.

اختلال بيش فعالي
دلايل بروز اختلال بيش فعالي

عوامل متعددي در بروز بيش فعالي دخالت دارند:

ژنتيك: تحقيقات نشان مي دهد كه ژن ها ممكن است نقش مهمي در بيش فعالي داشته باشند.

بيش فعالي اغلب در خانواده هايي دچار نقص در برخي نواحي مغز كه به توجه كمك مي كند، رخ مي دهد.

فاكتورهاي محيطي: مطالعات نشان مي دهد كه ارتباطي بين مصرف سيگار و مصرف الكل در دوران بارداري و كودكان مبتلا به بيش فعالي وجود دارد.

همچنين نشان داده شده است كه در كودكاني كه در معرض ابتلا به سرطان هستند نيز احتمال ابتلا به بيش فعالي افزايش مي يابد.

راه تشخيص بيش فعالي چيست؟

بيش فعالي در كودكان و بزرگسالان اتفاق مي افتد، اما اغلب اوقات در دوران كودكي تشخيص داده مي شود.

تشخيص بيش فعالي گاهي مي تواند دشوار باشد، زيرا علائم بيش فعالي در بيشتر كودكان بسيار شبيه به رفتار معمولي است.

معلمان اغلب اولين كساني هستند كه علائم بيش فعالي را متوجه مي شوند زيرا كودكان را هر روز در محيط يادگيري با همسالان خود مي بينند.

هيچ تستي وجود ندارد كه بتواند يك كودك مبتلا به بيش فعالي را تشخيص دهد، بنابراين با يك پزشك يا متخصص بهداشت روان آشنا شويد تا اطلاعات لازم را براي تشخيص جمع آوري كنيد.

هدف اين است كه هر گونه علل بيروني براي علائم مانند تغييرات محيطي، مشكل در مدرسه، مشكلات پزشكي، شناسايي شود و اطمينان حاصل شود كه آيا كودكي واقعا مبتلا به ADHDهست يا خير؟

راه تشخيص بيش فعالي چيست؟
مشاورانه
مشاوره خانواده
مشاوره ازدواج
مشاوره تلفني
مشاوره آنلاين
تست روانشناسي
مشاوره روانشناسي
مشاوره جنسي
اختلال رواني
استخدام روانشناس و روانسنج

درمان اختلال بيش فعالي

بيش فعالي از طريق چندين روش مديريت و درمان مي شود:

داروها:

از جمله محرك ها، داروهاي غير مضر و داروهاي ضد افسردگي

رفتار درماني:

خود مديريتي، برنامه هاي آموزشي و كمك گرفتن از طريق مدارس يا كار درماني و يا روش هاي درماني جايگزين
اختلالات مشترك با بيش فعالي

حدود دو سوم از كودكان مبتلا به بيش فعالي همچنين شرايط ديگري دارند.

بسياري از بزرگسالان نيز تحت تأثير علائم ديگري قرار مي گيرند.

شرايط مشترك مرتبط با بيش فعالي عبارتند از:

ناتواني هاي يادگيري
اختلال خلع سلاح مخالف: امتناع از دستورالعمل بزرگسالان
اختلال رفتار، رفتار مخرب يا خشونت آميز
اضطراب و افسردگي
اختلال وسواس فكري
اختلال دو قطبي
سندرم تورت
اختلالات خواب
شب ادراري
سوء مصرف مواد

نشانه هاي بيماري هاي ديگر، درمان بيش فعالي را دشوار مي كند.

صحبت كردن با يك متخخص ماهر كمك مي كند تا تشخيص بهتري داده شود و اثر بخشي درمان افزايش مي يابد.

منبع : اختلال بيش فعالي- مشاورانه

اختلال بيش فعالي و كم توجهي (ADHD)، شرايطي است كه با عدم توجه، بيش فعالي و تكانشگري مشخص مي شود.

بيش فعالي بيشتر در جوانان تشخيص داده مي شود. تخمين زده مي شود ۹٪ كودكان بين سن ۳ تا ۱۷ ساله مبتلا به بيش فعالي هستند.

در حالي كه بيش فعالي معمولا در دوران كودكي تشخيص داده مي شود، نه تنها كودكان را تحت تاثير قرار مي دهد كه برآورد شده ۴٪ از بزرگسالان نيز، بيش فعالي دارند.

اكثر افراد مبتلا به بيش فعالي با درمان، مي توانند در مدرسه، كار و زندگي موفق باشند. محققان از ابزارهاي جديدي مانند تصويربرداري مغز استفاده مي كنند تا شرايط بهتري را بدست آورند و روش هاي موثرتري براي درمان و پيشگيري از بيش فعالي پيدا كنند.

بيش فعالي چيست و علائم آن

در حالي كه برخي رفتارهاي مرتبط با بيش فعالي طبيعي هستند، فرد مبتلا به بيش فعالي مشكل كنترل اين رفتارها را دارد و آنها را بيشتر از ۶ ماه نشان مي دهد.

در ادامه فرق بي توجهي و اختلال بيش فعالي با هم مقايسه شده است.
نشانه هاي بي توجهي

نشانه هاي بي توجهي عبارتند از:

پرش از فعاليتي به فعاليت ديگر.
عدم تمركز يا عدم تكميل كردن يك كار يا فعاليت.
گم كردن چيزهايي مانند تجهيزات مدرسه يا اسباب بازي ها.
عدم گوش دادن يا توجه كردن به صحبت كردن.
فرياد زدن يا سرگردان بودن همراه با فقدان انگيزه.
پردازش اطلاعات در فرد، دشوار است.
ناتواني براي پيروي از دستورالعمل ها

علائم بيش فعالي

علائم بيش فعالي عبارتند از:

فرياد زدن و تكان دادن خود، مشكل داشتن در يك جا به طور ثابت نشستن.
صحبت كردن بدون توقف
لمس كردن يا بازي كردن با همه چيز
دشواري در انجام دادن فعاليت ها به صورت آرام.
علائم تكانشي عبارتند از:
بي تابي.
بدون توجه به عواقب كارها، دست به فعاليت زدن.
ناتواني در نشستن در صف و يا نوبت.
قطع كردن صحبت ديگران.

اختلال بيش فعالي
دلايل بروز اختلال بيش فعالي

عوامل متعددي در بروز بيش فعالي دخالت دارند:

ژنتيك: تحقيقات نشان مي دهد كه ژن ها ممكن است نقش مهمي در بيش فعالي داشته باشند.

بيش فعالي اغلب در خانواده هايي دچار نقص در برخي نواحي مغز كه به توجه كمك مي كند، رخ مي دهد.

فاكتورهاي محيطي: مطالعات نشان مي دهد كه ارتباطي بين مصرف سيگار و مصرف الكل در دوران بارداري و كودكان مبتلا به بيش فعالي وجود دارد.

همچنين نشان داده شده است كه در كودكاني كه در معرض ابتلا به سرطان هستند نيز احتمال ابتلا به بيش فعالي افزايش مي يابد.

راه تشخيص بيش فعالي چيست؟

بيش فعالي در كودكان و بزرگسالان اتفاق مي افتد، اما اغلب اوقات در دوران كودكي تشخيص داده مي شود.

تشخيص بيش فعالي گاهي مي تواند دشوار باشد، زيرا علائم بيش فعالي در بيشتر كودكان بسيار شبيه به رفتار معمولي است.

معلمان اغلب اولين كساني هستند كه علائم بيش فعالي را متوجه مي شوند زيرا كودكان را هر روز در محيط يادگيري با همسالان خود مي بينند.

هيچ تستي وجود ندارد كه بتواند يك كودك مبتلا به بيش فعالي را تشخيص دهد، بنابراين با يك پزشك يا متخصص بهداشت روان آشنا شويد تا اطلاعات لازم را براي تشخيص جمع آوري كنيد.

هدف اين است كه هر گونه علل بيروني براي علائم مانند تغييرات محيطي، مشكل در مدرسه، مشكلات پزشكي، شناسايي شود و اطمينان حاصل شود كه آيا كودكي واقعا مبتلا به ADHDهست يا خير؟

راه تشخيص بيش فعالي چيست؟
مشاورانه
مشاوره خانواده
مشاوره ازدواج
مشاوره تلفني
مشاوره آنلاين
تست روانشناسي
مشاوره روانشناسي
مشاوره جنسي
اختلال رواني
استخدام روانشناس و روانسنج

درمان اختلال بيش فعالي

بيش فعالي از طريق چندين روش مديريت و درمان مي شود:

داروها:

از جمله محرك ها، داروهاي غير مضر و داروهاي ضد افسردگي

رفتار درماني:

خود مديريتي، برنامه هاي آموزشي و كمك گرفتن از طريق مدارس يا كار درماني و يا روش هاي درماني جايگزين
اختلالات مشترك با بيش فعالي

حدود دو سوم از كودكان مبتلا به بيش فعالي همچنين شرايط ديگري دارند.

بسياري از بزرگسالان نيز تحت تأثير علائم ديگري قرار مي گيرند.

شرايط مشترك مرتبط با بيش فعالي عبارتند از:

ناتواني هاي يادگيري
اختلال خلع سلاح مخالف: امتناع از دستورالعمل بزرگسالان
اختلال رفتار، رفتار مخرب يا خشونت آميز
اضطراب و افسردگي
اختلال وسواس فكري
اختلال دو قطبي
سندرم تورت
اختلالات خواب
شب ادراري
سوء مصرف مواد

نشانه هاي بيماري هاي ديگر، درمان بيش فعالي را دشوار مي كند.

صحبت كردن با يك متخخص ماهر كمك مي كند تا تشخيص بهتري داده شود و اثر بخشي درمان افزايش مي يابد.

منبع : اختلال بيش فعالي- مشاورانه

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 42

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 667
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 26
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 6015
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 8431
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 30982
  • بازدید ماه : 167442
  • بازدید سال : 167442
  • بازدید کلی : 1527177
  • <
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی