eshghozendegi

فوبياي گربه يا ايلوروفوبيا [۱] يك فوبياي خاصي است كه به معناي يك ترس مداوم و غيرمنطقي از گربه ها مي باشد.

ايلورفوبيا ريشه در كلمات يوناني αἴλουρος (ailouros) به معناي گربه و φόβος (phóbos) به معناي ترسيدن دارد.

ساير اسم هايي كه براي اين فوبيا مورد استفاده قرار گرفته اند شامل فلينوفوبيا[۲]، الوروفوبيا[۳] و فوبياي گربه مي باشند.
به چه نحوي مي توانيد فوبياي گربه را از بين ببريد؟

مراحل مربوط به درمان فوبياي گربه شامل نگاه كردن به تصاوير گربه، ديدن ويدئوهاي مربوط به گربه ها، ديدن يك گربه از پشت پنجره و در نهايت قرار گرفتن در كنار گربه يا بچه گربه در يك اتاق است.

همچنين هيپنوتيزم درماني يك روش درمان ديگري مي باشد كه براي درمان فوبياي گربه مورد استفاده قرار مي گيرد.

هيپنوتيزم درماني به شما كمك مي كند تا تفكرات نيمه هوشيارانه مربوط به اين فوبيا را مجددا ايجاد كنيد.
چه مواردي منجر به ترس از گربه ها مي شوند؟

تا به حال علت دقيق هيچ كدام از فوبياها مشخص نشده اند. در مورد فوبياي گربه، حمله كردن يك گربه به فرد در دوران كودكي يا مشاهده كردن يك فرد ديگري كه گربه به وي حمله كرده است، مي توانند از جمله علل ايجاد فوبياي گربه باشند.

همچنين عوامل ژنتيكي و محيطي هم مي توانند در ايجاد اين فوبيا نقش داشته باشند.

نكته جالب توجهي كه وجود دارد، عبارت از اين مورد است كه اغلب فوبياهاي خاص، به ويژه فوبياهاي حيوانات، در دوران كودكي به وجود مي آيند.

[۱] Ailurophobia

[۲] Felinophobia

[۳] elurophobia
دلايل سندرم ترس از گربه

در ايران امار دقيقي از فوبيا به گربه وجود ندارد ولي به طور ۴۰درصد افراد (۳۰درصد زنان) از حيوانات خانگي (گربه، همستر، سگ، پرنده) ترس داند.

فقط در خود ايالات متحده نزديك به ۲۲٫۲% از افراد حيوانات مختلف ترس دارند.

ترس از گربه ها با اسم هاي مختلفي شناخته مي شود.

يك اسم رايجي كه براي اين فوبيا مورد استفاده قرار مي گيرد، عبارت از ايلوروفوبيا است كه ريشه در كلمات يوناني دارد (ailouros (گربه ها) و phobos (وحشت يا ترس)).
آيا گربه ها مي ترسند؟

در صورتي كه گربه ها دچار ترس شوند يا نتوانند فرار كنند، در يك جاي ثابتي خواهند ايستاد.

گربه در اين شرايط احساس خطر خواهد كرد.

ممكن است كه از نظر ما يك فرد يا يك موقعيت خاص ترسناك نباشد، ولي ممكن است كه گربه احساس كند كه اين فرد يا موقعيت خاص خطرناك مي باشد.

در اين شرايط گربه يك سري واكنش هاي دفاعي را نشان خواهد داد و به فردي كه در برابرش قرار گرفته است حمله خواهد كرد.
انواع فوبياها و روش هاي درمان آن:

فوبياهاي اجتماعي – فوبياهاي اجتماعي عبارت از رايج ترين فوبياهاي موجود مي باشند.
آگورافوبيا [۱] – ترس از مكان هاي باز.
آكروفوبيا [۲] – ترس از ارتفاعات.
پترومرهانو فوبيا [۳] – ترس از پرواز.
كلاستروفوبيا [۴] – ترس از مكان هاي بسته.
انتوموفوبيا [۵] . ترس از حشرات.
اوفيديوفوبيا [۶] – ترس از مارها.
سينوفوبيا [۷] – ترس از سگ ها.
مايزوفوبيا [۸]. مايزوفوبيا عبارت از ترس از كثيفي مي باشد كه به دليل آلودگي باكتريايي يا ميكروبي ايجاد مي شود.
تريپانو فوبيا[۹]. تريپانوفوبيا عبارت از يك ترس شديد نسبت به فرآيندهاي باليني مي باشد كه شامل تزريقات و سوزن هاي زيرپوستي هستند.

بارها و بارها در متون و مقالات مختلف با موضوع روانشناسي رنگ ها روبه رو شده ايد.

اگر كمي بيشتر فكر كنيد شايد براي تان اين سوال مطرح شود كه منظور از روانشناسي رنگ ها چيست؟

در پاسخ بايد گفت همانطور كه هر فردي ويژگي و هويت مخصوص به خود را دارد، رنگ ها نيز از فرهنگ و مختصاتي مخصوص به خود برخوردارند و هر رنگ، زباني منحصر به فرد دارد.

اگر كمي دقت كنيد خواهيد ديد كه احساس تان در هنگام ورود به مكاني سبز رنگ كاملا متفاوت با هنگامي است كه به مكاني با رنگ آميزي قرمز رنگ وارد مي شويد.

در حالت اول ممكن است احساس آرامش و حتي خواب آلودگي كنيد در حاليكه در مكان دوم احساس نشاط و انرژي بيشتري خواهيد داشت.

روانشناسي رنگ ها به شما كمك مي كند تا بتوانيد از اثرات ناخودآگاه رنگ ها در زندگي، محل كار و خانه ي تان بهتر استفاده كنيد و سرزندگي و نشاط بيشتري را تجربه كنيد.

با ادامه ي مطلب همراه باشيد تا شما را با مهم ترين مشخصات دنياي اسرارآميز رنگ ها بيشتر آشنا كنيم.
رنگ خاكستري، نمادي از عقل و درايت

خاكستري نمادي از عقل و درايت است. تمايل به اين رنگ مي تواند نشان دهنده ي اين باشد كه به تفكر و فرزانگي علاقمند هستيد و فردي فهيم و اهل فكر هستيد.

خاكستري پوشان عموما از زندگي راضي اند و به افراد خوش فكر، ايده پرداز و با درايت علاقمند مي شوند.

ممكن است فكر كنيد اين رنگ بيشتر مورد علاقه ي افراد مسن است اما جوانان خاكستري پسند نيز آن هايي هستند كه خود را هم شأن افراد سن و سال دار مي دانند و از اين حالت خرسند هستند.

در صورتي كه قصد داريد تا در فضايي، خوش فكر، جدي و همه چيز دان به نظربرسيد، خاكستري مي تواند انتخاب خوبي باشد.
رنگ سفيد و تداعي معصوميت و پاكي

علاوه بر نو عروسان كه سفيد را به عنوان نمادي از معصوميت به تن مي كنند، پرستاران و پزشكان نيز با استفاده از رنگ سفيد، پاكي، استريل بودن و عدم وجود آلودگي را به ديگران تذكر مي دهند.

در حقيقت ماهيت رنگ سفيد آن است كه مي تواند شما را تميز، پاك و معصوم نشان دهد.
رنگ مشكي و اعمال قدرت

مشكي يكي از پايه هاي ثابت اعمال قدرت است.

در صورتي كه در محيطي رسمي هستيد و قصد اعمال قدرت داريد، مشكي يكي از بهترين رنگ ها خواهد بود.

جالب است بدانيد كه مشكي در عين قدرت نمايي مي تواند نشانه اي از اطاعت و فرمان برداري نيز باشد و بسيار مهم است كه از ان در جاي مناسب خود استفاده شود.

علاقمندان به رنگ مشكي غالبا افرادي خوش ذوق هستند و طبع و روحيه اي ظريف دارند.
مركز مشاوره ستاره ايرانيان
رنگ خردلي و قلبي مهربان

خردلي پوشان غالبا افرادي خوش قلب اند و بهرتين دوستان به حساب مي آيند.

اين افراد ممكن است در شروع روابط دوستانه تا حدي محتاط به نظر برسند چراكه از عواقب اعتماد در هراس اند اما مي توانيد آن ها را به عنوان بهترين دوستان تان هميشه درنزد خود نگه داريد.
قرمز، رنگ جسارت و تضاد

قرمز يكي از رنگ هاي گرم و نماد افراط، هيجان و توانگري است.

ممكن است علاقمندان به اين رنگ خصوصيان نسبتا متضادي را از خود بروز دهند.

مي توان گفت عجله، تندي و رفتارهاي تكانشي و قضاوت سريع از جمله ويژگي هاي دوست داران رنگ قرمر است.

ناگفته نماند كه در كنار ويژگي هاي دردسر ساز گفته شده، قرمز ها معمولا افرادي خوش قلب و بلند پرواز نيز هستند كه كار را بر روايط ترجيح مي دهند.
پرتقالي رنگ صداقت

علاقمندان به رنگ در خصوصيات اخلاقي با سبز تشابهات زيادي دارند. خودخواهي در رفتار ان ها ديده نمي شودوتعهد و وفاداري يكي از ويژگي هاي بارزشان است.

در ارتباط با اين افراد كمتر دروغ خواهيد شنيد و اگر بتوانيد در قلب شان نفوذ كنيد، ارتباطي پايدار و هميشگي خواهيد داشت.

نويسنده : مركز مشاوره ستاره ايرانيان

بارها و بارها در متون و مقالات مختلف با موضوع روانشناسي رنگ ها روبه رو شده ايد.

اگر كمي بيشتر فكر كنيد شايد براي تان اين سوال مطرح شود كه منظور از روانشناسي رنگ ها چيست؟

در پاسخ بايد گفت همانطور كه هر فردي ويژگي و هويت مخصوص به خود را دارد، رنگ ها نيز از فرهنگ و مختصاتي مخصوص به خود برخوردارند و هر رنگ، زباني منحصر به فرد دارد.

اگر كمي دقت كنيد خواهيد ديد كه احساس تان در هنگام ورود به مكاني سبز رنگ كاملا متفاوت با هنگامي است كه به مكاني با رنگ آميزي قرمز رنگ وارد مي شويد.

در حالت اول ممكن است احساس آرامش و حتي خواب آلودگي كنيد در حاليكه در مكان دوم احساس نشاط و انرژي بيشتري خواهيد داشت.

روانشناسي رنگ ها به شما كمك مي كند تا بتوانيد از اثرات ناخودآگاه رنگ ها در زندگي، محل كار و خانه ي تان بهتر استفاده كنيد و سرزندگي و نشاط بيشتري را تجربه كنيد.

با ادامه ي مطلب همراه باشيد تا شما را با مهم ترين مشخصات دنياي اسرارآميز رنگ ها بيشتر آشنا كنيم.
رنگ خاكستري، نمادي از عقل و درايت

خاكستري نمادي از عقل و درايت است. تمايل به اين رنگ مي تواند نشان دهنده ي اين باشد كه به تفكر و فرزانگي علاقمند هستيد و فردي فهيم و اهل فكر هستيد.

خاكستري پوشان عموما از زندگي راضي اند و به افراد خوش فكر، ايده پرداز و با درايت علاقمند مي شوند.

ممكن است فكر كنيد اين رنگ بيشتر مورد علاقه ي افراد مسن است اما جوانان خاكستري پسند نيز آن هايي هستند كه خود را هم شأن افراد سن و سال دار مي دانند و از اين حالت خرسند هستند.

در صورتي كه قصد داريد تا در فضايي، خوش فكر، جدي و همه چيز دان به نظربرسيد، خاكستري مي تواند انتخاب خوبي باشد.
رنگ سفيد و تداعي معصوميت و پاكي

علاوه بر نو عروسان كه سفيد را به عنوان نمادي از معصوميت به تن مي كنند، پرستاران و پزشكان نيز با استفاده از رنگ سفيد، پاكي، استريل بودن و عدم وجود آلودگي را به ديگران تذكر مي دهند.

در حقيقت ماهيت رنگ سفيد آن است كه مي تواند شما را تميز، پاك و معصوم نشان دهد.
رنگ مشكي و اعمال قدرت

مشكي يكي از پايه هاي ثابت اعمال قدرت است.

در صورتي كه در محيطي رسمي هستيد و قصد اعمال قدرت داريد، مشكي يكي از بهترين رنگ ها خواهد بود.

جالب است بدانيد كه مشكي در عين قدرت نمايي مي تواند نشانه اي از اطاعت و فرمان برداري نيز باشد و بسيار مهم است كه از ان در جاي مناسب خود استفاده شود.

علاقمندان به رنگ مشكي غالبا افرادي خوش ذوق هستند و طبع و روحيه اي ظريف دارند.
مركز مشاوره ستاره ايرانيان
رنگ خردلي و قلبي مهربان

خردلي پوشان غالبا افرادي خوش قلب اند و بهرتين دوستان به حساب مي آيند.

اين افراد ممكن است در شروع روابط دوستانه تا حدي محتاط به نظر برسند چراكه از عواقب اعتماد در هراس اند اما مي توانيد آن ها را به عنوان بهترين دوستان تان هميشه درنزد خود نگه داريد.
قرمز، رنگ جسارت و تضاد

قرمز يكي از رنگ هاي گرم و نماد افراط، هيجان و توانگري است.

ممكن است علاقمندان به اين رنگ خصوصيان نسبتا متضادي را از خود بروز دهند.

مي توان گفت عجله، تندي و رفتارهاي تكانشي و قضاوت سريع از جمله ويژگي هاي دوست داران رنگ قرمر است.

ناگفته نماند كه در كنار ويژگي هاي دردسر ساز گفته شده، قرمز ها معمولا افرادي خوش قلب و بلند پرواز نيز هستند كه كار را بر روايط ترجيح مي دهند.
پرتقالي رنگ صداقت

علاقمندان به رنگ در خصوصيات اخلاقي با سبز تشابهات زيادي دارند. خودخواهي در رفتار ان ها ديده نمي شودوتعهد و وفاداري يكي از ويژگي هاي بارزشان است.

در ارتباط با اين افراد كمتر دروغ خواهيد شنيد و اگر بتوانيد در قلب شان نفوذ كنيد، ارتباطي پايدار و هميشگي خواهيد داشت.

نويسنده : مركز مشاوره ستاره ايرانيان

همه ي ما مي دانيم كه اعتياد مي تواند تأثير فوق العاده مضري بر زندگي فرد داشته باشد.

اعتياد و رفتارهاي اعتياد آور مي تواند منجر به طيف گسترده اي از علائم ناخوشايند و دلخراش باشد و يك سري عواقب ويرانگراز جمله خراب شدن روابط، كاهش عملكرد شغلي، سلامت جسمي ضعيف و تأثير منفي بر امور مالي و شخصي به همراه داشته باشد.

اعتياد يك ناتواني رواني و جسمي براي متوقف كردن مصرف يك ماده شيميايي، مواد مخدر، فعاليت يا ماده است، حتي اگر باعث آسيب رواني و جسمي شود.

اصطلاح اعتياد فقط به وابستگي به موادي مانند هروئين يا كوكائين اطلاق نمي شود. فردي كه نمي تواند جلوي مصرف داروي خاص يا مواد شيميايي را بگيرد، وابستگي به ماده دارد.

اعتياد يك بيماري مزمن است كه مي تواند ناشي از مصرف داروها باشد. به عنوان مثال، استفاده بيش از حد از مسكن هاي تجويز شده مواد افيوني، باعث مرگ روزانه افراد زيادي مي شود كه واقعا تاسف آور است.

اعتياد يك اختلال عملكرد مزمن سيستم مغز است كه شامل پاداش، انگيزه و حافظه است.

اين مربوط به شيوه اي است كه بدن شما يك ماده يا رفتاري را هوس مي كند، به ويژه اگر باعث شود كه اجبار يا وسواس به دنبال “پاداش” و عدم نگراني از عواقب آن باشد.
شخصي كه اعتياد را تجربه مي كند:

الف :قادر به دوري از ماده يا متوقف كردن رفتار اعتياد آور نيست .
ب: عدم كنترل از خودش نشان مي دهد .
ج : فاقد پاسخ عاطفي مناسب است.

با گذشت زمان، اعتياد مي تواند به طور جدي در زندگي روزمره اختلال و آشوب ايجاد كند . افرادي كه اعتياد را تجربه مي كند نيز مستعد ابتلا به چرخه هاي عود و بهبودي هستند.

به اين معني است كه ممكن است بين استفاده شديد و خفيف چرخه وجود داشته باشد.

متاسفانه هر ساله، اعتياد به الكل، دخانيات، مواد مخدرغيرقانوني و مواد مخدر تجويز شده، به اقتصاد مملكت مان ضربه هاي هولناكي مي زند .

درمان مي تواند مدت زيادي طول بكشد و ممكن است پيچيده باشد اعتياد يك بيماري مزمن با طيف وسيعي از اثرات رواني و جسمي است.

هر ماده يا رفتار ممكن است مديريت متفاوتي داشته باشد و همچنين درمان متفاوتي نياز است .

شناخت علائم اعتياد اولين قدم براي كمك به خود يا راهنمايي شخصي است كه براي توانبخشي به آن اهميت داده مي شود.

به همين دليل درك درستي از علائم اعتياد بسيارمهم است. جنبه هاي رفتاري، جسمي و رواني اعتياد وجود دارد.

علائم رفتاري اعتياد را بشناسيد

علائم رفتاري شامل روابط بيروني فرد با جهان است در حالي كه علائم جسمي مربوط به تجلي بدن در اثر عوارض جانبي ناشي از مصرف داروي است.
علائم رفتاري شامل موارد زيراست:
۱- افكار و اعمال وسواسي

به دست آوردن و استفاده از مواد مخدر به اولويت هاي اصلي زندگي تبديل شده است در حالي كه تمام يا بيشترين تعهدات از جمله كار، خانواده يا مدرسه با يكديگر كنار مي آيند.
۲ – بي توجهي به صدمات ناشي ازاعتياد

اگرچه سوء مصرف مواد مخدر باعث ايجاد اضطراب جسمي و روحي براي فرد و عزيزان آنها مي شود، اما فردي كه با اعتياد دست و پنجه نرم مي كند، متاسفانه استفاده از مواد مخدر يا الكل را ادامه مي دهد.
۳ – از دست دادن كنترل

حتي در صورت تمايل به متوقف كردن يا كاهش مصرف مواد مخدر، فرد نمي تواند اين كار را انجام دهد.
۴- انكار اعتياد يا مخفي كردن مصرف مواد مخدر

فردي كه با اعتياد مقابله مي كند، مصرف مواد مخدر خود را انكارمي كند. براي اجتناب از توجيه كردن ديگران، فرد ممكن است مخفيانه مواد مخدررا مصرف كند.

سوء مصرف مواد مخدر نمي تواند براي مدت طولاني پنهان بماند تأثير آن بسيا چشمگيرو عيني است و فردي كه از مواد مخدر استفاده مي كند مي تواند سريعاً از كنترل خارج شود .

تغيير در رفتار، غفلت از مسئوليت ها، فرسودن منابع مالي و درگير شدن د رفتارهاي جنايي برخي از بارزترين علائم يك مشكل مواد مخدر است.

اعضاي خانواده، عزيزان و همكاران معمولاً در بهترين وضعيت براي تشخيص مشكل مواد مخدر از آنجا كه با رفتار و عادات فرد آشنا هستند.
علائم جسمي اعتياد

علائم جسمي اعتياد مي تواند به عنوان عوارض جانبي استفاده، در هنگام مصرف بيش از حد و يا در نتيجه برداشت از خود بروز دهد.

ممكن است تشخيص دادن علت علائم جسمي براي شخصي بسيار دشوار باشه ، اما اثرات شديد آن نياز به درمان فوري پزشكي داره .

همچنين، درك اين نكته ضروري است كه علائم ترك در هنگام تنظيم بدن به دليل عدم آشنايي مقادير يك دارو، ايجاد ميشه. اين يك روند طبيعي است، اما برداشت آن مي تواند خطرناك باشد.

نويسنده : مركز مشاوره روانشناسي مشاورانه

همه ي ما مي دانيم كه اعتياد مي تواند تأثير فوق العاده مضري بر زندگي فرد داشته باشد.

اعتياد و رفتارهاي اعتياد آور مي تواند منجر به طيف گسترده اي از علائم ناخوشايند و دلخراش باشد و يك سري عواقب ويرانگراز جمله خراب شدن روابط، كاهش عملكرد شغلي، سلامت جسمي ضعيف و تأثير منفي بر امور مالي و شخصي به همراه داشته باشد.

اعتياد يك ناتواني رواني و جسمي براي متوقف كردن مصرف يك ماده شيميايي، مواد مخدر، فعاليت يا ماده است، حتي اگر باعث آسيب رواني و جسمي شود.

اصطلاح اعتياد فقط به وابستگي به موادي مانند هروئين يا كوكائين اطلاق نمي شود. فردي كه نمي تواند جلوي مصرف داروي خاص يا مواد شيميايي را بگيرد، وابستگي به ماده دارد.

اعتياد يك بيماري مزمن است كه مي تواند ناشي از مصرف داروها باشد. به عنوان مثال، استفاده بيش از حد از مسكن هاي تجويز شده مواد افيوني، باعث مرگ روزانه افراد زيادي مي شود كه واقعا تاسف آور است.

اعتياد يك اختلال عملكرد مزمن سيستم مغز است كه شامل پاداش، انگيزه و حافظه است.

اين مربوط به شيوه اي است كه بدن شما يك ماده يا رفتاري را هوس مي كند، به ويژه اگر باعث شود كه اجبار يا وسواس به دنبال “پاداش” و عدم نگراني از عواقب آن باشد.
شخصي كه اعتياد را تجربه مي كند:

الف :قادر به دوري از ماده يا متوقف كردن رفتار اعتياد آور نيست .
ب: عدم كنترل از خودش نشان مي دهد .
ج : فاقد پاسخ عاطفي مناسب است.

با گذشت زمان، اعتياد مي تواند به طور جدي در زندگي روزمره اختلال و آشوب ايجاد كند . افرادي كه اعتياد را تجربه مي كند نيز مستعد ابتلا به چرخه هاي عود و بهبودي هستند.

به اين معني است كه ممكن است بين استفاده شديد و خفيف چرخه وجود داشته باشد.

متاسفانه هر ساله، اعتياد به الكل، دخانيات، مواد مخدرغيرقانوني و مواد مخدر تجويز شده، به اقتصاد مملكت مان ضربه هاي هولناكي مي زند .

درمان مي تواند مدت زيادي طول بكشد و ممكن است پيچيده باشد اعتياد يك بيماري مزمن با طيف وسيعي از اثرات رواني و جسمي است.

هر ماده يا رفتار ممكن است مديريت متفاوتي داشته باشد و همچنين درمان متفاوتي نياز است .

شناخت علائم اعتياد اولين قدم براي كمك به خود يا راهنمايي شخصي است كه براي توانبخشي به آن اهميت داده مي شود.

به همين دليل درك درستي از علائم اعتياد بسيارمهم است. جنبه هاي رفتاري، جسمي و رواني اعتياد وجود دارد.

علائم رفتاري اعتياد را بشناسيد

علائم رفتاري شامل روابط بيروني فرد با جهان است در حالي كه علائم جسمي مربوط به تجلي بدن در اثر عوارض جانبي ناشي از مصرف داروي است.
علائم رفتاري شامل موارد زيراست:
۱- افكار و اعمال وسواسي

به دست آوردن و استفاده از مواد مخدر به اولويت هاي اصلي زندگي تبديل شده است در حالي كه تمام يا بيشترين تعهدات از جمله كار، خانواده يا مدرسه با يكديگر كنار مي آيند.
۲ – بي توجهي به صدمات ناشي ازاعتياد

اگرچه سوء مصرف مواد مخدر باعث ايجاد اضطراب جسمي و روحي براي فرد و عزيزان آنها مي شود، اما فردي كه با اعتياد دست و پنجه نرم مي كند، متاسفانه استفاده از مواد مخدر يا الكل را ادامه مي دهد.
۳ – از دست دادن كنترل

حتي در صورت تمايل به متوقف كردن يا كاهش مصرف مواد مخدر، فرد نمي تواند اين كار را انجام دهد.
۴- انكار اعتياد يا مخفي كردن مصرف مواد مخدر

فردي كه با اعتياد مقابله مي كند، مصرف مواد مخدر خود را انكارمي كند. براي اجتناب از توجيه كردن ديگران، فرد ممكن است مخفيانه مواد مخدررا مصرف كند.

سوء مصرف مواد مخدر نمي تواند براي مدت طولاني پنهان بماند تأثير آن بسيا چشمگيرو عيني است و فردي كه از مواد مخدر استفاده مي كند مي تواند سريعاً از كنترل خارج شود .

تغيير در رفتار، غفلت از مسئوليت ها، فرسودن منابع مالي و درگير شدن د رفتارهاي جنايي برخي از بارزترين علائم يك مشكل مواد مخدر است.

اعضاي خانواده، عزيزان و همكاران معمولاً در بهترين وضعيت براي تشخيص مشكل مواد مخدر از آنجا كه با رفتار و عادات فرد آشنا هستند.
علائم جسمي اعتياد

علائم جسمي اعتياد مي تواند به عنوان عوارض جانبي استفاده، در هنگام مصرف بيش از حد و يا در نتيجه برداشت از خود بروز دهد.

ممكن است تشخيص دادن علت علائم جسمي براي شخصي بسيار دشوار باشه ، اما اثرات شديد آن نياز به درمان فوري پزشكي داره .

همچنين، درك اين نكته ضروري است كه علائم ترك در هنگام تنظيم بدن به دليل عدم آشنايي مقادير يك دارو، ايجاد ميشه. اين يك روند طبيعي است، اما برداشت آن مي تواند خطرناك باشد.

نويسنده : مركز مشاوره روانشناسي مشاورانه

شادي و شادماني يكي از مفاهيمي است كه همواره انسان ها به دنبال آن هستند.

همه ي ما در تلاشيم تا با كمك ابزارهاي مختلف، شادي را به دست آوريم و از غم و رخوت دور بمانيم.

اين مساله در دنياي امروز كه مشكلات، فشارهاي عصبي و دردرسرهاي دنياي مدرن را در خود جاي داده است، هر روز بيشتر و بيشتر مي شود.
اما براستي شادي چيست و چگونه مي توان شاد بود؟

چرا با وجود بالارفتن سطح رفاه و فناوري، افراد هر روز غمگين و غمگين تر مي شوند؟ آيا شما نيز به دنبال روشي براي وارد كردن شادي پايدار در زندگي تان هستيد؟

با ادامه ي مطلب همراه باشيد تا شما را با مفهوم شادي از ديدگاه روانشناسي مثبت نگر بيشتر آشنا كنيم.
روانشناسي مثبت نگر چيست؟

از ساليان دور، بحث در مورد اختلالات رواني رايج بوده است.

روانشناسان زيادي درباره ي اختلالاتي مانند افسردگي، اضطراب، اسكيزوفرني و.. صحبت كرده و به نتايج خوبي رسيده اند اما با مطرح شدن روانشناسي مثبت نگر، نوع تازه اي از تفكر در حوزه ي رونشناسي ايجاد شد كه به جاي تمركز بر بيماري، مفهوم سلامت را مد نظر قرار مي دهد.

به عبارت ديگر اكنون اطلاعات زايدي در مورد بيماري هاي رواني، چرايي و چگونگي شكل گيري و حتي درمان آن ها وجود دارد اما در روانشناسي مثبت نگر ما به دنبال ان هستيم كه قابليت ها و توانمندي هاي مثبت را ايجاد و تقويت كنيم تا مفهوم زندگي خوب حاصل شود.
روانشناسي مثبت نگر داراي چه مفاهيمي است؟

در اين رويكرد جديد، خبري از اسامي متنوع بيماري ها نيست. خوشحالي، لذت، انعطاف پذيري، سرسختي، خوش بيني، اميد، احساس كارايي و شادي از جمله مهم ترين مولفه هاي روانشناسي مثبت نگر هستند.

در اين مطلب سعي داريم تا شما را با “شادي” به عنوان يكي از مهم ترين عناصر اين رويكرد بيشتر آشنا كنيم.

شادي چيست و چگونه به دست مي آيد؟

نتيجه ي بررسي كتاب هاي زيادي در حوزه ي شادي نشان مي دهد كه شادي، در لحظه اتفاق مي افتد.

به عبارت ديگر شما در يك لحظه يا شاد هستيد و يا شادي را از دست داده ايد. نمي توان انتظار داشت كه شما اين لحظه را از دست دهيد و شادي نهفته در آن در انباري براي بعد ذخيره شود و به شما بازگردد.

در حقيقت در هر لحظه شما مي توانيد شادي را انتخاب كنيد و يا آن را از دست بدهيد و انتخاب ديگري وجود ندارد.
شادي از دست رفته را از دزدان شادماني تان پس بگيريد.

ممكن است با اين سوال مواجه شويد كه چرا شادي سخت و پيچيده است؟ چرا با وجود صرف هزينه هاي گزاف خوراك، خريد، تفريح و اندوختن مال و.. همچنان خبري از شادي نيست؟

در پاسخ بايد گفت اصولا شادي راهي سخت تر و مفيدتر است اما افرادي زيادي حاضرند مسير جاده ي افسردگي و غم را در پيش بگيرند چرا كه ساده ترين راه است و نيازي به تلاش و توجه ندارد.

براي كسب شادي پايدار در زندگي، لازم است تا سارقان شادي را شناسايي و خلع سلاح كنيد:
۱٫ مقايسه ي خود با ديگران

اگر مقايسه ي خود با ديگران به يكي از عادت هاي تان تبديل شده است، رنگ شادي را نخواهيد ديد.

بهتر است ليستي از افراد دور و برتان تهيه كنيد و به خودتان متذكر شويد كه هر يك از شما شرايط منحصر به فرد خود را داريد.
دست از مقايسه برداريد و شرايط مخصوص به خود را بپذيريد.

نويسنده : مشاوره ازدواج

طلاق و جدايي به عنوان يكي از مهم ترين تجارب ترومايي دوران زندگي طرح است كه مي تواند زوجين را در معرض خطرات جسمي و رواني قابل توجهي قرار دهد.

بر اساس آمارهاي مبتني بر تجارب باليني، ميزان قابل توجهي از افسردگي، اختلالات اضطرابي و علايم استرس پس از سانحه با طلاق همايند است.

اگر به عنوان فردي كه طلاق را تجربه كرده است اين مطلب را مي خوانيد، مي توانيد به خودتان تبريك بگوييد.

تصميم گيري براي جبران آسيب هاي پس از طلاق يكي از مهم ترين نقاط عطف زندگي شما خواهد بود كه عزت نفس از دست رفته ي تان را بازسازي كرده و شما را براي مديريت شرايط سخت كنوني تان ياري مي كند.
۱- موقعيت فعلي تان را بپذيريد.

اولين و اساسي ترين گام در بهبود زخم هاي عاطفي ناشي از طلاق آن است كه وقوع آن را علي رغم همه ي سختي ها بپذيريد.

اينكه زندگي چندين و چند ساله تان را نابود شده ببينيد، احساسات منفي زيادي از جمله غم، اندوه، اضطراب و خشم را به همراه خواهد داشت.

بخشي از پذيرش موقعيت كنوني شامل پذيرش احساسات منفي فعلي تان نيز خواهد بود.

به خاطر داشته باشيد كه اين احساسات هميشگي نخواهند بود و بهتر است براي تجربه ي آن ها خودتان را مستحق عذاب وجدان و سرزنش نبينيد.

در اين مرحله لازم است تا خودتان رابه عنوان فردي آسيب ديده در آغوش بكشيد و از طريق همدلي با احساسات منفي، فرايند خودياري را به خوبي طي كنيد.

سوگواري براي زندگي از دست رفته يكي از مهم ترين نيازهاي شماست كه لازم است آن را بپذيريد.
۲- پيوندهاي اجتماعي را تقويت كنيد.

ممكن است در اين مرحله نگراني هاي زيادي در مورد حرف مردم، نظران اطرافيان، همكاران و.. داشته باشيد.

آنچه مهم است آن است كه در شرايط كنوني بيش از نشخوار افكار منفي، نيازمند تقويت ارتباطات اجتماعي تان هستيد.

براي خودتان دوستان جديدي بيابيد، ارتباط با اقوام و دوستان سابق را تقويت كنيد، مسافرت هاي گروهي را در اولويت اول قرار دهيد و ازلاك تنهايي و انزوا خارج شويد.

اهميت اين نكته در ان است كه از طريق تقويت ارتباطات جمعي، خود را در مقابل احتمال ابتلا به افسردگي واكسينه كرده ايد و بحران فعلي تان را با قدرت بيشتري مديريت مي كنيد.

چگونه آسيب هاي بعد از طلاق را ترميم كنيم؟
روانشناسي اعتماد به نفس از دست رفته
روان شناسي حيرت آور، گزارشي از يك نمونه واقعي
هوش هيجاني و مدل چهارعاملي گلمن
آيا روان شناسان اينترنتي رايگان واقعي هستند؟

۳-زماني را به خودآگاهي اختصاص دهيد.

اهميت اختصاص زماني براي افزايش خودآگاهي از آن جهت است كه بتوانيد عزت نفس آسيب ديده ي خود را بازسازي كنيد.

در اين شرايط ممكن است احساس كنيد فردي دوست داشتني نيستيد، مستحق ارزش و احترام نبوده ايد و يا اينكه زندگي خوب در شان شما نبوده است.

خودآگاهي به شما كمك خواهد كرد تا نقاط مثبت و منفي تان را در كنارهم نظاره كنيد و خود را به عنوان فردي واقعي بپذيريد.

براي اين منظور، يست از نقاط ضعف و قوت خود تهيه كنيد.

مي توانيد از ديگران نيز تقاضا كنيد تا در مورد ويژگي هاي تان بازخوردهايي ارايه دهند.

پس از تكميل ليست ويژگي ها، نيازمند آن هستيد كه ويژگي هاي مثبت را هر روز به خود يادآوري كنيد و براي جبران نقاط ضعف تان برنامه ريزي كنيد.

نتيجه ي نهايي حركت در اين مسير، اين خواهد بود كه خود را به عنوان فردي عزت مند مي پذيريد و احساسات منفي را به قدرت گذشته تجربه نخواهيد كرد.
۴- پاسخي براي سوال ” دلايل اصلي شكست ” پيدا كنيد.

تجربه ي طلاق، تجربه اي حاكي از شكست است مگر آنكه بتوانيد از آن به شيوه اي مثبت درس بگيريد.

بدين منظور لازم است به اين سوال اساسي پاسخ دهيد كه ” دلايل اصلي شكست در زندگي مشترك من چه بود؟ ” و يا ” اگر چه رفتارهايي را بروز مي دادم/ نمي دادم، زندگي موفقيت آميزي داشتم؟ ”

به ياد داشته باشيد كه آگاه نبودن نسبت به دلايل شكست، احتمال تكرار شكست را افزايش خواهد داد.

تلاش كنيد تا به دلايل عدم موفقيت خود آگاه شويد و آنها را اصلاح كنيد.

ممكن است در اين مسير نيازمند استفاده از كمك هاي تخصصي يك روانشناس يا مشاور خانواده نيز باشيد.

به عنوان مثال در صورتي كه دايما در دام افراد سوء استفاده گر و غير حمايت گر مي افتيد، بررسي طرحواره هاي ناكارآمد اوليه تان به شما كمك خواهد كرد تا اين چرخه را متوقف كرده و روابط سالم تري را تجربه كنيد.
۵- از تفكر شناسايي مقصر، فاصله بگيريد.

ذهن افرادي كه طلاق را تجربه كرده اند به صورت ناخودآگاه در پي يافتن مقصر است.

ممكن است زمان زيادي را به اين اختصاص دهيد كه مقصر اصلي اين شكست چه فرد يا افرادي بوده اند؟

بررسي ها نشان مي دهد كه نشخوار افكاري از اين دست نه تنها به حل مشكل تان كمكي نخواهد كرد بلكه احتمال افسردگي را تا حد زيادي افزايش مي دهد.

بهتر است براي كمك به خودتان از اين افكار فاصله بگيريد و تلاش كنيد تا سهم خودتان در رابطه را شناسايي و اصلاح كنيد.

نويسنده : مركز مشاوره روانشناسي ايران

همزمان با ابعاد مختلف رشد جسمي، رواني و حركتي كودكان، توانايي هاي زباني آن ها نيز تغيير مي كند.

ممكن است برخي از كودكان زودتر از هم سن و سال هاي خود شروع به سخن گفتن كنند و يا به گونه اي قابل توجه، صحبت هاي اطرافيان را بهتر درك كنند.

در حقيقت رشد زباني كودكان مختلف نيز مي تواند با هم متفاوت باشد و با توجه به تاثيرات قابل توجه زبان بر ابعاد مختلف زندگي از جمله برقراري ارتباط، يادگيري، مهارت هاي خواندن، درك مطلب و ..در اين مطلب قصد داريم تا شما را با رشد زباني كودكان و جزييات آن بيشتر آشنا كنيم.

رشد زباني چيست؟

نظريه پردازان زيايد از جله اسكينر، چامسكي، پياژه، لوريا، برونر و ويگوتسكي به بررسي مساله رشد زباني پرداخته اند.

رشد زباني از دو بخش مهم زبان بياني و زبان دريافتي تشكيل شده است. مي توان گفت زبان بياني عبارت است از اينكه كودك بتواند از طريق صحبت كردن با دگران ارتباط برقرار كند و يا مطالب را به درستي بنويسد.

زبان دريافتي نيز به معناي توانايي كودك در درك گفته هاي ديگران به صورت كلامي و نوشتاري است.

بنابراين كودكاني كه از رشد زباني خوبي برخوردارند، مي توانند معاني مد نظر خود را به راحتي به ديگران منتقل كنند و معناي كلام و نوشتار ديگران را نيز به خوبي دريابند.

عوامل تاثير گذار بر رشد زباني كودك

تحقيقات انجام شده در حيطه ي رشد زباني نشان دهنده ي آن است كه عوامل مختلفي در كنار يكديگر قرار مي گيرند و رشد زباني فرد را پيش بيني مي كنند.

به عنوان مثال لازم است تا مجموعه اي از عوامل رشد عمومي، رشد حواس، مغز، اعصاب، سيستم عصبي مركزي، رشد فعاليت هاي عالي ذهني و چگونگي شكل گيري طرح هاي رشد زباني به درستي پيش روند تا فرد به رشد زباني مطلوب دست يابد.

رشد زباني كودكان چگونه آغاز مي شود؟

ممكن است براي شما نيز اين سوال ايجاد شود كه كودكان چگونه زبان را ياد مي گيرند؟ آيا آن ها در ابتدا زبان دريافتي را مي آموزند و يا زبان بياني را؟

پژوهش هاي انجام شده نشان مي دهد كه در پايان اولين سال زندگي كودك، فهم زباني ايجاد مي شود.

اين بدين معناست كه كودك قبل از انكه بتواند كلمه اي را بيان كند، برخي از كلمات و اصطلاحات را مي فهمد و سپس تلاش مي كند تا آن ها را به كار ببرد.

كلارك معتقد است وقتي كودكان كلمه اي را مي شنوند، شروع به حدس زدن در مورد معناي آن مي كنند و سپس تلاش مي كنند تا ضمن به كار بردن آن كلمه، حدسيات خود را امتحان كنند.

بر اساس به آزمون گذاشتن حدسيات، كودك مي تواند به تدريج متوجه معناي كلمات شود و آن ها را بياموزد.

در مرحله ي بعد كودك تلاش مي كند تا از طريق كلماتي كه يادگرفته با محيط ارتباط برقرار كند و زبان بياني را نيز رشد دهد.

رشد زباني از تولد تا 8 سالگي

به عنوان يك والد، مربي و يا فردي كه با كودكان در ارتباط هستيد، آگاهي از مراحل رشد زباني به شما كمك مي كند تا بتوانيد براي بهبود آن برنامه ريزي كنيد.

رشد زباني كودكان نيز ار الگوي عمومي رشد تبعيت مي كند. در ابتدا كودك تلاش مي كند تا از طريق گريه و اصوات مختلف با ديگران ارتباط برقرار كند.

سپس در اواخر ماه دوم تولد، خنديدن، ابزار ديگري است كه به ابزارهاي زاني كودك افزوده مي شود.

در يك كودك 5 يا 6 ماهه شاهد آن خواهيد بود كه شروع به هجاسازي مي كند و از اين طريق، تمايل به برقراري رابطه با ديگران را نشان مي دهد.

اين هجاها در طول زمان بيشتر ميشوند و كودك يك ساله مي تواند اولين كلمه ي با معني را توليد كند.

جالب است بدانيد كه كه كودكان در يادگيري زبان، بيش از آنكه توليد كننده باشند، دريافت كنندگان خوبي هستند.

بدين معنا كه آن ها قبل از آنكه ده كلمه را بگويند، 50 كلمه را مي فهمند و به عبارتي واژگان دريافتي آن ها 5 برابر واژگاني است كه توليد كرده اند.

به طو ميانگين مي توانيم بگوييم كه كودكان در سن 2.5 سالگي، حداقل 50 كلمه را بيان مي كنند و روند پيچيده ي دريافت و انتقال زبان را از كلمه به جمله سازي گسترش مي دهند.

به گونه اي كه كم كم جمله سازي مي كنند و قواعد زباني را نيز ياد مي گيرند.

با ورود به مدرسه و به ويژه پس از 8 سالگي، كودكان بر زبان، آگاهي كاملي يافته و كاركردهاي مختلف آن را به خوبي درك مي كنند.

چگونه مي توان رشد زباني كودك را بهبود داد؟

همانطور كه گفته شد، رشد زباني كودك نيز همانند ساير ابعاد رشد، روندي مرحله به مرحله دارد. اين بدين معناست كه ايجاد فشار و اجبار براي جهش از مرحله اي به مرحله يديگر نه تنها به سود كوك نيست بلكه مي تواند رشد او را مختل كند.

به عنوان مثال خط خطي كردن يكي از مهم ترين فعاليت هاي كودك است زيرا مي تواند به رشد زبان و بعدها بر توانايي خواندن تاثير بگذارد.

كودك ۵ يا ۶ ساله اي كه هنوز خط خطي مي كند بايد پيش از آنكه بتواند بخواند يا بنويسد، اين مرحله را به پايان برساند. بنابريان تحميل كودك به جهش از اين مرحله مهم، يادگيري او را كند مي كند و به او صدمه ي عاطفي قابل توجهي مي زند.

نويسنده : سايت كودكانه

آيا كودكان شما شلوغ مي كنند و همه چيز را به هم مي زنند؟ آيا صداي تلويزيون زياد است و صدا تيراندازي مربوط به بازي هاي ويدئويي شما را عصبي مي كند؟ اين مواردي كه به صورت مداوم در خانه شما صورت مي گيرد، منجر به عصبي شدن شما خواهد شد.

همچنين همسايه ها و دوستانتان هم سر و صدا مي كنند و همسر شما در حمام منتظر است تا سر و صداها كم شوند و محيط خانه آرام شود. آيا اين صداهاي وحشتناك براي شما هم آشنا هستند؟

در صورتي كه پاسخ شما بله باشد، نبايد بيش از اين منتظر بمانيد و بايد همين الان شروع به ايجاد يك محيط آرام در خانه خودتان بكنيد تا بتوانيد يك زندگي آرامش بخشي را در كنار اعضاي خانواده تان داشته باشيد.

مراحل
۱٫ تمايل داشتن به اجراي يك سري محدوديت ها و مطمئن شدن در مورد اجراي آنها.

شايد اين مورد اولين و مهمترين چيزي مي باشد كه بايد انجام دهيد. اين مورد به معناي در نظر گرفتن يك سري محدوديت هايي براي زمان ها، ميزان صداها و فعاليت ها و زمان خوابيدن مي باشد.

اين قوانين در مورد والدين هم وجود دارد؛ در صورتي كه كودكان براي رفتن به مدرسه والدينشان را از خواب بيدار كنند، اين وضعيت يك وضعيت نامناسبي براي والدين خواهد بود كه هر صبح اتفاق مي افتد.

در صورتي كه والدين همزمان با كودكان بخوابند، بيدار شدن در هر روز صبح براي آنها يك كار سختي نخواهد بود؛ خوابيدن يك مورد مهمي براي والدين مي باشد، ولي آنها نبايد انتظار داشته باشند كه در حين رفتن كودكان به مدرسه بخوابند.

۲٫ يك خانه آرام تر را تصور كنيد.

چه چيزي مي بينيد؟ مواردي كه تصور كرده ايد را بنويسيد و به منظور دستيابي به يك محيط خانگي آرام تر، اين موارد را به عنوان اهداف خودتان در نظر بگيريد.

شما در ذهن ناخودآگاه خودتان يك تصوير درستي از يك خانه اي خواهيد داشت كه مي خواهيد در چنين خانه اي زندگي كنيد – همواره اين مورد را در نظر داشته باشيد و به تدريج براي دستيابي به آن تلاش كنيد.

۳٫ بنشينيد و يك ليست از مواردي تهيه كنيد كه منجر به ايجاد بيشترين صداها مي شوند و آرامش خانه شما را از بين مي برند.

اين موارد عبارت از اولين مواردي هستند كه شما بايد در مورد محدوديت هاي اعمال شده در نظر بگيريد. زماني كه قرار است يك مهمان به خانه شما بيايد، صداي تلويزيون را كم كنيد و ميزان استفاده از كامپيوتر را محدود كنيد. همچنين يك سري محدوديت هايي را براي موارد كوچك در نظر بگيريد.

كودكان به اسباب بازي ها و سرگرمي نياز دارند، ولي اين بدان معنا نيست كه آنها به تلويزيون و بازي هاي ويدئويي نياز دارند.

سعي كنيد كه فرزند شما به جاي بازي هاي ويدئويي، به بازي هايي همانند شطرنج، Mahjong (يك بازي چيني كه با ۴ نفر و ۱۴۴ كاشي انجام مي شود) و تخته نرد مشغول شود.

همچنين هزينه مربوط به بازي هاي قديمي و بازي هاي تخته اي بسيار كمتر از هزينه بازي هاي تلويزيوني و بازي هاي ويدئويي داراي ميز فرمان است.

۴٫ مشخص كردن يك جدول مربوط به وظايف.

اين جدول وظايف بايد براي هر يك از اعضاي خانواده وجود داشته باشد و شامل روزها و تاريخ هاي سررسيد باشد.

هر چقدر كه كار مشخص شده بزرگتر باشد، بايد چارچوب زماني در نظر گرفته شده براي آن هم طولاني تر باشد تا فرد به آرامي بتواند آن را انجام دهد – در واقع فرد بتواند كار خودش را به صورت بخش به بخش انجام دهد، به جاي اينكه شعبده بازي بكند و همه كارها را به صورت يكجا انجام دهد.

۵٫ همه موارد در هم ريخته را مرتب كنيد.

بي نظمي و در هم ريختگي منجر به ايجاد استرس، عجله و عدم توانايي براي درست فكر كردن مي شود. هر چقدر كه وسايل كمتري در روبروي شما وجود داشته باشد، احساس آرامش بيشتري خواهيد داشت. همچنين مشخص است كه اين شرايط به تميزكاري كمتري هم نياز خواهد داشت.

در صورتي كه كودكان اسباب بازي ها، كتاب ها و بازي هايي زيادي داشته باشند، در منظم كردن اين موارد به آنها كمك كنيد. آنها مي توانند وسايل خودشان را در انبارها نگهداري كنند، ولي به آنها بگوييد در صورتي كه وسايل شان سه بار پشت سر هم در اتاق پخش شده باشد و جمع نشود، اين وسايل را به نزديك ترين مغازه خيريه خواهيد داد.

شما بايد قصد چنين كاري را به صورت واقعي داشته باشيد و براي اينكه اين كار شما يك تاثير مناسبي داشته باشد، بايد خودتان را براي چنين كاري آماده كنيد.

۶٫ همزمان با اينكه درست مي كنيد، تميز كنيد.

در صورتي كه شما بتوانيد وسايل استفاده شده در آشپزي را در حين آماده شدن غذا بشوريد، در اين صورت ظرف هاي آلوده كمتري خواهيد داشت. همين مورد در رابطه با تمامي وسايل مورد استفاده در حين هر كار ديگري هم مصداق دارد – به هر فردي آموزش دهيد كه بعد از استفاده كردن از هر وسيله اي، آن را به جاي قبلي خودش برگرداند.

يك سري سبد ها و صندوق هاي انباره اي بخريد و آنها را برچسب گذاري كنيد و افراد خانواده را تشويق كنيد كه وسايل مورد استفاده را به جاي قبليش برگردانند.

۷٫ براي وعده هاي غذايي برنامه داشته باشيد.

در صورتي كه همواره نگران اين مسئله هستيد كه چه غذايي را براي شام آماده كنيد، هر هفته نيم ساعت از وقت خودتان (معمولا عصر يك شنبه زمان خوبي است) را صرف تهيه يك برنامه غذايي براي هفته آينده كنيد.

اين بدان معنا نيست كه شما بايد يك برنامه غذايي خاصي را در نظر بگيريد يا همه وقت خودتان را صرف آشپزي كنيد، ولي حداقل بنويسيد كه “پاستا – دوشنبه”، “استيك – سه شنبه”، “پيتزا – چهارشنبه”، “سوشي – پنج شنبه”، “بيرون رفتن – جمعه”. در اين حالت شما يك ايده اي را در مورد وعده غذايي اصلي خواهيد داشت و در حالي كه عناصر اصلي در دسترس شما قرار دارند، مي توانيد هر شب در مورد چاشني ها و سبك مورد استفاده تصميم گيري كنيد.

نويسنده : همسرانه

آيا خانواده شما يك خانواده سوء استفاده كننده يا مخربي است يا اعضاي آن وظايف خودشان را به درستي انجام نمي دهند؟ تصميم گيري در مورد نپذيرفتن خانواده خود يك تصميم ساده اي نمي باشد؛

ولي در برخي مواقع بهترين روش ممكن براي جدا شدن از گذشته دردناك و محافظت از خودتان، فرزندانتان و دارايي خودتان در برابر خطرات آينده، از بين بردن ارتباط خود با خانواده مي باشد.

شما با توجه به سن و موقعيت (و جايي از جهان كه در آنجا زندگي مي كنيد)، مي توانيد از يك سري ابزارهاي قانوني براي دور نگهداشتن خانواده از خودتان استفاده كنيد.
روش يك از دو
دور ماندن از خانواده در دوران كودكي

۱٫ از خدمات محافظت از كودكان استفاده كنيد.

در صورتي كه سن شما كمتر از ۱۸ سال باشد و احساس كنيد كه محيط زندگي شما يك محيط خطرناكي است، براي دريافت كمك به خدمات محافظت از كودك كه در منطقه تان وجود دارند، مراجعه نماييد. اين كار مهمترين و اولين اقدامي مي باشد كه شما بايد براي دستيابي به يك محيط ايمن انجام بدهيد.

زماني كه شما از خانواده خودتان طرد شده باشيد، CPS به شما كمك خواهد كرد تا در برابر آسيب هاي احتمالي ايجاد شده از طرف خانواده خودتان ايمن باشيد.

در صورتي كه در مورد تماس گرفتن با CPS ترديد داشته باشيد، در رابطه با گزينه هاي در دسترس خودتان با يك معلم، مشاور مدرسه يا والدين دوستان خودتان صحبت كنيد.

نكته اي كه بايد در نظر داشته باشيد، عبارت از اين مورد است كه به محض اينكه به سن ۱۸ سالگي برسيد، والدين شما از نظر قانوني حق نخواهند داشت تا در مورد شما تصميم گيري كنند.

شايد شما با خانواده خودتان زندگي نكنيد، ولي آيا آنها واقعا خطراتي را براي شما ايجاد مي كنند؟ در صورتي كه جواب شما «خير» باشد، شايد بهترين انتخاب براي شما، ماندن در خانواده باشد. زماني كه به سن ۱۸ سالگي برسيد، شما مي توانيد هر طور كه خودتان مايل باشيد زندگي كنيد.

۲٫ در مورد جدا شدن خودتان از خانواده تصميم گيري كنيد.

در صورتي كه شما نوجوان باشيد، راه قانوني مربوط به جدا شدن از خانواده، عبارت از “مستقل شدن” از آنها مي باشد. اين بدان معنا است كه با شما به عنوان يك فرد بزرگسال، يك برخورد قانوني صورت خواهد گرفت و اين حق را خواهيد داشت كه در مورد خودتان تصميم گيري كنيد و والدينتان از اين به بعد، سرپرست هاي قانوني شما نخواهند بود.

در اكثر كشور ها، شما بايد حداقل ۱۶ ساله باشيد تا بتوانيد درخواست مستقل شدن از خانواده را بدهيد. اين انتخاب زماني مي تواند يك انتخاب درستي باشد كه موارد زير در مورد شما مصداق داشته باشند:

• والدين شما افراد سوء استفاده كننده اي باشند.
• والدينتان نتوانند از شما محافظت كنند.
• وضعيت موجود در خانه والدينتان، براي شما نفرت انگيز باشد.
• شما از نظر مالي مستقل باشيد و بخواهيد كه حقوق مربوط به يك فرد بزرگسال را داشته باشيد.

۳٫ داشتن استقلال مالي.

دادگاه اجازه مستقل شدن را به شما نخواهد داد، مگر اينكه بتوانيد اثبات كنيد كه مي توانيد از والدين خودتان مستقل باشيد و همانند يك فرد بزرگسال زندگي كنيد.

اين شرايط به معناي داشتن پول كافي براي تامين هزينه مربوط به محلي كه در آن زندگي مي كنيد، خريد لوازم، داروهاي پزشكي و ساير مخارج مي باشد.

در صورتي كه شما مستقل شده باشيد، خانواده شما هيچ مسوليتي در قبال پرداخت پول براي تامين نيازهاي مبنايي شما نخواهد داشت.

اين پروسه را از طريق پيدا كردن كار در سريعترين زمان ممكن شروع كنيد. تا جايي كه مي توانيد پول پس انداز كنيد؛ پول به دست آمده را براي مواردي خرج نكنيد كه هيچ نيازي به آنها نداريد.

از خانه مربوط به والدين خودتان بيرون بياييد و به آپارتمان خودتان برويد. همچنين شما تا زمانيكه مشخص شود اين استقلال دائمي و قطعي مي باشد، مي توانيد در كنار يكي از دوستان يا بستگان خودتان بمانيد.

۴٫ از والدين خودتان اجازه بگيريد.

در صورتي كه والدينتان موافقت كنند كه نمي خواهند از نظر قانوني مسوليتي در برابر شما داشته باشند، در اين صورت فرآيند مستقل شدن به صورت راحت تري انجام خواهد شد.

در صورتي كه آنها با مستقل شدن شما موافقت نكنند، در اين صورت شما بايد اثبات كنيد كه آنها والدين مناسبي نمي باشند.

۵٫ تشريفات اداري را انجام بدهيد.

شما بايد درخواست مربوط به مستقل شدن را پر كرده و ارائه بدهيد؛ شما مي توانيد در دادگاه منطقه اي خودتان اين برگ درخواست را تهيه كنيد.

همچنين شما بايد برگه هاي مربوط به وضعيت مالي، وضعيت شغلي و وضعيت زندگي خودتان را هم پر كنيد.

در صورت امكان سعي كنيد كه در حين پر كردن اين برگه ها، از يك نوع كمك قضايي استفاده نماييد.

يك وكيلي كه با قوانين موجود در ايالت يا كشور شما آشنا است، مي تواند در طول اين فرآيند به شما كمك كند تا مطمئن شويد كه همه برگه ها را به صورت درستي پر كرده ايد.

براي اين منظور سعي كنيد از روش هاي مربوط به نحوه استخدام يك وكيل در حين داشتن درآمد پايين استفاده نماييد.

۶٫ در جلسات مقدماتي و جلسات تعيين شده توسط دادگاه حضور داشته باشيد.

بعد از آنكه شما درخواست و ساير برگه هاي خودتان را به دادگاه تحويل بدهيد، يك تاريخي را براي جلسه مقدماتي دريافت خواهيد كرد كه هر دو شما و والدينتان بايد در آن جلسه حضور داشته باشيد.

وضعيت شما بررسي خواهد شد و در صورتي كه والدينتان نسبت به مستقل شدن شما اعتراض داشته باشند، شما بايد در جلسات دادگاه حضور داشته باشيد تا اثبات كنيد كه والدينتان صلاحيت كافي را براي سرپرستي شما ندارند.

ممكن است كه بعد از جلسه مقدماتي، يك بررسي از وضعيت خانه شما صورت بگيرد.

در صورتي كه با موفقيت اثبات كنيد كه شما مي توانيد (و بايد) همانند يك فرد بزرگسال زندگي كنيد، در اين صورت هيچ مشكلي براي جدا شدن از والدين و اعضاي خانواده تان نخواهيد داشت – به صورت مناسبي از آنها جدا خواهيد شد.

نويسنده : همسرانه