eshghozendegi

به گفته معاون سازمان بهزیستی اراک یکی از مکان هایی که بسیار مهم و حساس است و در تربیت فرزندان نقش مهمی دارد مهد کودک است.

در حاشیه اولین دوره آموزشی ارتقای سطح مهدهای کودک استان مرکزی در جمع خبرنگاران هدف از برگزاری این همایش را ارتقای سطح فرهنگی مهدهای کودک عنوان کرد و اظهار داشت: صدور مجوز مهدهای کودک، نظارت بر فعالیت‌های مهدهای کودک و ارائه آموزش‌های مورد نیاز به ‌منظور کیفیت‌بخشی به برنامه‌های آموزشی و تربیتی یکی از وظایفی است که براساس قانون بر عهده امور اجتماعی بهزیستی نهاده شده است.

وی تصریح کرد: یکی از مسئولیت‌های امور اجتماعی بهزیستی در حوزه نظارت ارائه آموزش‌های مقدماتی، تکمیلی و عالی است که در طول سال برای مربیان و مدیران مهدهای کودک به دو صورت مصوب و پیشی‌بینی شده ارائه می‌شود.

معاون اجتماعی اداره‌کل بهزیستی استان مرکزی اذعان داشت: در سال گذشته در راستای آموزش‌های مصوب، دوره‌های کارآفرینی و خلاقیت برای مدیران و مربیان مهدکودک‌ها برگزار شد و در سال جاری نیز امور اجتماعی سازمان بهزیستی با همکاری ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر یک سلسله آموزش‌هایی را برای مدیران مهدهای کودک پیش‌بینی کرده است.

همتا خاطرنشان کرد: در این نشست‌ها که با حضور مدرسین ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر برگزار خواهد شد مباحثی اعم از چگونگی انتقال مباحث ایدئولوژی به فرزندان، آموزش مسائل انتزاعی به کودکان و آموزش مسائل دینی و اعتقادی مطرح خواهد شد.

وی با بیان اینکه هم‌‌اکنون ۱۲۵ مهد کودک فعال شهری و روستایی در سطح استان مرکزی به فعالیت می‌پردازند، بیان کرد: بخشی از این تعداد مهدهای کودک‌ «روستا مهدها» هستند که به‌ صورت خصوصی فعالیت می‌کنند.

اولین دوره آموزشی ارتقاء سطح مهدهای کودک استان مرکزی با حضور بیش از ۲۰۰ نفر از مدیران و مربیان مهدهای کودکان استان مرکزی برگزار شد و قواعد رفتاری مدیران و مربیان مهدهای کودک در حوزه عفاف و حجاب و شیوه‌های عملی به منظور ارائه مفاهیم دینی در مهدهای کودک توسط مربیان بهزیستی بررسی شد.

منبع:مشاوره ازدواج-مهد کودک یکی از مهم ترین مکان برای تعلیم و تربیت فرزندان

نکات مثبت تربیتی برای نوزادان، کودکان نوپا و پیش دبستانی

داشتن یک کودک زمان هیجان انگیزی برای پدر و مادر است. شناخت هر مرحله رشد و نمو می تواند به شما در جهت آمادگی برای رویارویی با چالش ها و فرصت های تربیت کودکان خردسال کمک کند.

مطالب مرتبط:

فرزندان و تربیت دردنیای امروز

نوزادان (۰ – ۱ سال)

زمانی که کودکان به دنیا می­آیند، دنیا برای آن ها مشابه یک ماهیت جدید ماجراجویانه است و آن ها مجبور خواهند بود همه چیز را برای اولین بار فراگیرند. نوزادان شروع به رشد ادراکی خواهند کرد و فرایند های یادگیری زبان، حافظه، تفکر، و استدلال آغاز می شوند. در این مرحله، کودکان همچنین یاد خواهند گرفت چگونه دید خود را متمرکز کنند و صدای والدین خود را به خاطر بسپارند.

شما چه کار میتوانید انجام دهید…

با کودک خود صحبت کنید. شنیدن صدای شما آرامش بخش است.
زمانی که کودک شما از خود صدایی تولید می­کند، با تکرار آن و اضافه کردن کلمات به آن پاسخ دهید. این به کودک کمک خواهد کرد یاد بگیرد که چگونه از زبان استفاده کند.
برای کودک خود بخوانید. این به او کمک خواهد کرد که زبان و اصوات را درک کند و آن را گسترش دهد.
تربیت می­تواند کار سختی باشد! از نظر جسمی، روانی و عاطفی مراقب خود باشید. آسان تر آن است که از داشتن فرزند تازه متولد شده خود لذت ببرید و زمانی که در خود احساس خوبی دارید پد ر مادر مثبت و عاشقی باشید.
کودکان نوپا (۱-۲ سال)

در این دوره از زمان، کودکان نو پای شما بشدت متحرک و هوشیار می­شوند نسبت به خود و محیط اطراف. کودکان نوپای شما استقلال بیشتری نشان خواهند داد و رفتار جسورانه تری بروز می­دهند.

مطالب مرتبط:

مشاوره و تربیت کودک ۲ ساله تا ۳ ساله

شما چه کار می­توانید انجام دهید….

به خواندن روزانه برای کودکان نوپای خود ادامه دهید.
از کودک خود بخواهید تا برای شما شی ای پیدا کنند یا اعضای بدن یا اشیاء را نام ببرند.
با کودک نوپای خود بازی های مقایسه ای مانند مرتب سازی اشکال و پازل های ساده انجام دهید.
کودک خود را به اکتشاف تشویق نمایید.
کنجکاوی کودک نوپای خود را با رفتن به سفر های بیرونی به پارک یا سواری با اتوبوس تشویق کنید.
کودکان نوپا (۲-۳ سال)

در طول این مدت زمان هیجان انگیز، کودکان نوپای شما قادر خواهند بود که از دستورات دو یا سه عبارتی پیروی کنند و اشیاء را بر حسب شکل و رنگشان مرتب کنند. کودکان نوپای شما قادر خواهند بود اعمال بزرگسالان و هم چنین بازی های خود را تقلید کنند و طیف وسیعی از احساسات را بروز دهند.

شما چه کار می­ توانید انجام دهید…

کودک خود را به انجام ادابازی (بازی وانمودی) مانند خاله بازی تشویق کنید یا اجازه دهید نقش رهبر را در بازی به عهده گیرد و از او پیروی کنید.
کودک خود را تشویق کنید تا نام و سن خود را به شما بگوید.
زمانی تعیین کنید تا در آن با کودک خود به مطالعه کتاب بپردازید.
به کودک خود با بردن او به پیاده روی یا سفر با قطار کمک کنید تا دنیای اطراف خود را کشف کند.
شروع کنید به آموزش آهنگ های ساده به کودک خود، مانند یک توپ دارم قلقلیه و دیگر ریتم های فرهنگی.
پیش دبستانی (۳-۵ سال)

دنیا، زمانی که بچه های شما به اوایل کودکی خود می­رسند واقعا گسترده می­شوند. کودک شما مستقل تر خواهد شد و می­خواهد که دنیای اطرف خود را کشف کند و در باره آن پرس و جو نماید. در طول این مرحله کودکان هوشیاری خود را نسبت به هویت جنسی خود نشان می­دهند، به آن­ها در لباس پوشیدن و درآوردن، بازی کردن با دیگر کودکان و خواندن آواز کمک کنید.

منبع:کانون مشاوران ایران-نکات مثبت تربیتی

در تربیت فرزندان، توجه به مسائل و نیازهای روحی و روانی آنها اهمیت ویژه‌ای دارد. بسیار مهم است که فرزندان گرفتار عقده‌های روانی نباشند تا توانایی دفاعی بدنی بیشتری پیدا کنند و کمتر بیمار شوند. بی‌توجهی والدین به کودک باعث می‌شود که کودک احساس کمبود شخصیت کند. پدر و مادرش فقط به تغذیه‌اش توجه دارند و به شخصیت او احترامی نمی‌گذارند و از این جهت کمبود شخصیتی خود را در لجبازی و نافرمانی و مجادله ابراز می‌دارد. بنابراین والدین باید علاج قبل از وقوع را درباره کودکانشان منظور دارند و شخصیتشان را پایه‌ریزی نمایند.

در قرآن کریم آمده: «فرزندانتان را در خردسالی به آداب (خوب و پسندیده) تشویق و ترغیب کنید.»

از طرفی برخی از والدین فکر می‌کنند که کودکان دچار استرس (دلهره و اضطراب) و ناراحتی‌های روانی نمی‌شوند و از هیجان و ناراحتی‌هایی که در درون طفل وجود دارد، غافل هستند.

گاهی مادر ناآگاه برای نظافت اتاق کودک چوب کبریت‌ها و لوازم بازی‌اش را به هم می‌ریزد و ساختمان‌هایش را خراب می‌کند. از هیجان و ناراحتی‌هایی که در درون طفل ایجاد می‌کند، غافل است. همه این موارد و مثال‌های دیگر، مونه دچار شدن کودکان به استرس و نابسمانی روانی است. بنابراین اگر والدین وظیفه خود را فقط در رفع نیازهای مادی فرزندان خود بدانند و به نیازهای عاطفی و روانی کودکشان آشنا باشند و در پاسخگویی به این نیازها تلاش کنند، روح و روان کودکان هرگز دچار آسیب نخواهد شد.

بحران‌های روانی در دوره کودکی

مشکلات خانوادگی

اختلافات خانوادگی تاثیر عمیقی در کودک می‌گذارد. اگر گفت‌وگوها به حل مشکل ختم شود و تکراری و خسته‌کننده و شدید نباشد، باعث یادگیری طفل و به‌کارگیری گفت‌وگو برای حل اختلاف می‌شود، اما از طرفی درگیری‌های هر روزه، بی‌احترامی‌ها و توهین‌های افراد خانواده به یکدیگر باعث آزردگی روحی کودک خواهد شد. زیرا دعواهای خانوادگی سال‌ها در ذهن او باقی مانده و حتی ممکن است بر زندگی و آینده او تاثیر منفی بگذارد. کودک پدر و مادر را سرمشق قرار می‌دهد و در آینده با همسرش برخورد درستی نخواهد داشت.

از مسائل دیگری که باعث ایجاد نگرانی در کودکان می‌شود، حرف زدن از مشکلات شدید خانواده مانند بدهکاری‌ها است، که در صورت تکرار و رفتار و گفتار نامناسب اعضای خانواده به وجود می‌آید. بهتر است بزرگ‌ترها همیشه از چگونگی حل مشکلات و راه‌های امیدوارانه حرف بزنند و کودک را به زندگی و آینده امیدوار کنند. گاهی نیز بدگویی از افراد فامیل، روح ظریف و حساس کودک را آزرده و او را نسبت به دیگران بدبین می‌سازد. با محبت و گذشت نسبت به دیگران مطمئنا کودک آموزش دیده و در آینده موفق‌تر خواهد شد.

منبع: مرکز مشاوره ستاره ایرانیان-پیشگیری از بیماری‌های روانی کودکان