eshghozendegi

روانشناسي كودك خردسال و نكات آموزشي و تربيتي پيش از دبستان – مدت زمان مطالعه 3 دقيقه
تكنيك هاي روانشناسي كودك خردسال و پيش از دبستانچگونه كودكي شاد تربيت كنيم؟چيزي كه كودك را در سنين خردسالي و پيش دبستان شاد مي كند ممكن است شما را متعجب سازد.
متخصصان كودك مي گويند شادي آن چيزي نيست كه به كودك خود عرضه مي كنيد، بلكه آنچيزيست كه به انها هديه مي كنيد.
براساس نظر آنان، كودكاني كه بيش از حد به آنها رسيدگي مي شود، چه با اسباب بازي بسيار چه با مراقبت از آنها در برابر اضطراب و مشكلات، با احتمال بيشتر تبديل به بزرگسالاني مي شوند كه بي حوصله، بدبين و منفي باف هستند.
بهترين پيش بين هاي شادي و خوشبختي دروني هستند نه بيروني.
بنابراين بهتر است كودك را مجهز به ابزارهاي دروني كنيم كه در طول زندگي به آنها تكيه كنند.
خبر خوب اين است كه حتما نبايد يك متخصص باشيد كه آزادي و قدرت را به كودك منتقل كنيد تا در تمام پستي ها و بلندي هاي زندگي از آن ها استفاده كند.
با صبر و انعطاف همه والدين مي توانند امكان زندگي شاد و خوشبخت را فراهم كنند.


خواندن هيجانات كودك را بياموزيد.زماني كه كودك شما نوزاد بود، راحت مي توانستيد متوجه شويد كه شاد است يا ناراحت.
با آمدن شما لبخند بزرگي روي لبانش نقش مي بست و زماني كه برايش صدا مي آورديد و دالي بازي مي كرديد با صداي بلند مي خنديد.
از دو سالگي بزرگتر شده، و هيجانهايش پيچيده تر شده اند. اما خوشبختانه، توانايي او براي كنترل آنها بيشتر شده است.
هم چنان، فهميدن نشانه هاي ظاهري اينكه آيا او غمگين يا شاد است چندان دشوار نيستند.
يك كودك خردسال شاد:
لبخند مي زند،بازي مي كند،كنجكاوي نشان مي دهد،اجتماعي استنيازمند تحريك مداوم نيست.روانشناسي كودك خردسال خواندن هيجانات كودك را بياموزيد.
در مقابل نشانه هاي يك كودك ناشاد عبارتند از:گوشه گيري،سكوت،زياد غذا نخوردن،عدم معاشرت خودبخودي با ديگران،بازي نكردن،سوال نپرسيدن،عدم لبخند يا خنديدنگفتار كم.روانشناسي كودك خردسال خجالتي و درونگرااگر كودك شما ذاتا خجالتي و يا درونگراست كه به طور طبيعي اهل معاشرت و خنديدن نيست،
به اين معنا نيست كه ناشاد است.
خجالتي بودن معادل غمگيني نيست، اما بايد بيشتر كار كنيد تا علائم هيجاني او را بخوانيد.
اگر كودك شما پيش از اين برون گرا و شادتر بوده و در حال حاضر تغيير بزرگي را نشان داده است بدين معنيست كه مشكلي وجود دارد و بايد به آن توجه كنيد.
بسياري از علائم هيجاني كه كودكان استفاده مي كنند براي والدين قابل شناسايي هستند مانند زماني كه كودك ترسيده و يا ناراحت است.

اما اكثرا تشخيص نمي دهند كه كودك اضطراب را به صورت خشم و پرخاشگري ابراز مي كند.
عصبانيت آنها در واقع همان ابراز تنش شديد است. مثلا كودك برادر خود را مي زند و مي گويد:
“ازت متنفرم”، يعني انقدر مضطرب است كه نمي تواند خشم و ناراحتي خود را واضح ابراز كند.
بايد به روش هاي ابراز كودك توجه كنيد ممكن است هر كودكي روش مخصوص به خود را داشته باشد.

منبع :كودك و نوجوان -روانشناسي كودك خردسال